من فقط می خواهم خودم باشم.

مثلا می توانید من را تصور کنید دریا باشم. چه اشکالی دارد... صحرا هم یکبار دریا شود. بعد یکهو چیزی در من به جریان می افتد. غم است... می رود که بشود موج... که شبم را ببلعد. شاید دریا هم از دیدن ماه به خروش می افتد. یعنی دریا هم احساس دارد؟ اینکه موج ها تاب برمی دارند تا خودشان را بغل کنند. عکس گیتار و فلان و بهمان... بعد موج بزرگ و بزرگ تر شود... و بعد روی سرم بریزد. این یک تصویر ساده است که نباید تسلیمش شوم.

صحرای من کجایی؟ صحرا چه بی وفایی...